آرتروز بیماری بسیار شایعی است که میتواند هر مفصلی در بدن را درگیر کند. تأثیر این بیماری بر مفاصل مختلف باعث ناتوانی بیمار در انجام فعالیتهای روزمره میشود. درمان خاصی برای آرتروز وجود ندارد، اما راههایی برای مدیریت علائم آن وجود دارند که به کاهش درد و افزایش کیفیت زندگی کمک میکنند. در این مطلب به بررسی بیماری آرتروز، دلایل ابتلا، روشهای تشخیص و درمان و ... میپردازیم. با ما همراه باشید.
آرتروز زمانی رخ میدهد که غضروف مفصلی از بین برود. به عبارت دیگر این بیماری غضروف مفصلی را تحت تأثیر قرار میدهد و بهمرور زمان موجب تخریب آن میشود. با آسیب دیدن غضروفها، استخوانها بهطور مستقیم در تماس با یکدیگر قرار میگیرند. همین عامل موجب بروز درد و ناراحتی برای بیمار میشود.
انواع آرتروز
استئوآرتریت ممکن است بخشهای مختلفی از بدن را تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری بهطور معمول زانوها و لگن را درگیر میکند، اما ممکن است در هر مفصلی رخ دهد. سایر انواع آرتروز عبارتاند از:
- آرتروز دستها
- آرتروز انگشتان
- آرتروز شانه
- آرتروز ستون فقرات
- آرتروز گردن (اسپوندیلوز)
آرتروز، وضعیتی پیشرونده است؛ به این معنی که علائم ممکن است به سایر بخشهای بدن گسترش یابند. طبق گفته بنیاد آرتروز، داشتن آرتروز در یک قسمت از بدن ممکن است خطر ابتلای شما به این وضعیت در سایر بخشهای بدن را نیز افزایش دهد.
مراحل آرتروز
آرتروز میتواند به چهار مرحله طبقهبندی شود. این امر بستگی به شدت علائم شما و درجه آسیب به مفصل و غضروف دارد. چهار مرحله آرتروز عبارتاند از:
- مرحله 1 (خفیف): ممکن است علائم اولیه آرتروز را تجربه کنید، اما در این مرحله غضروف شما هنوز در وضعیت خوبی قرار دارد.
- مرحله 2 (متوسط): ممکن است علائم حاد و تیزی را تجربه کنید. درواقع در مرحله دوم غضروف شما نشانههایی از ساییدگی و فرسودگی را نشان میدهد.
- مرحله 3 (پیشرفته): ممکن است علائم مداوم آرتروز را تجربه کنید؛ بهویژه زمانی که بر روی مفصل آسیبدیده وزن اعمال میکنید. در این مرحله غضروف مفصلی تقریباً بهطور کامل از بین رفته است.
- مرحله 4 (شدید): این مرحله شدیدترین شکل آرتروز است و احتمالاً موارد زیر را تجربه میکنید:
- درد شدید، خشکی و التهاب
- کاهش دامنه حرکتی
- ناپایداری مفصل، مانند قفل شدن یا خالی کردن ناگهانی مفصل
- سایر علائم مانند ضعف عضلانی، خار استخوانی و تغییر شکل مفصل
در طول مرحله 4 آرتروز، شما احتمالاً برای کاهش علائم و افزایش تحرک، عملکرد و کیفیت زندگی به جراحی نیاز خواهید داشت.
آرتروز با چه علائمی همراه است؟
علائم و نشانههای آرتروز معمولاً بهآرامی و با گذر زمان خود را نشان میدهند. بهطور کلی، آرتروز نوعی بیماری مزمن است که با گذر زمان شدیدتر میشود. از این رو بسیاری از افراد ممکن است در مراحل اولیه بیماری دردی را احساس نکنند. شایعترین علائم و نشانههای بیماری آرتروز شامل موارد زیر هستند:
- درد در هنگام حرکت دادن مفصل
- حساس بودن به لمس مفصل (حتی فشار بسیار کم)
- سفت و خشک شدن مفصل خصوصاً صبحها بعد از بیدار شدن از خواب
- کم شدن انعطافپذیری و اختلال در باز و بسته کردن مفصل
- کاهش دامنه حرکتی مفصل
- قرمزی و داغ شدن مفصل
- صداهای غیرطبیعی در هنگام راه رفتن و حرکت دادن مفصل
با گذر زمان بیماری آرتروز به قدری شدید میشود که بیمار را از انجام کارهای روزمره باز میدارد.
دلایل ابتلا به آرتروز
عوامل بسیاری در بروز آرتروز دخیل هستند که از مهمترین آنها میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:
سن:خطر بسیاری از انواع آرتروز با بالا رفتن سن افزایش مییابد.
- جنسیت:بهطور کلی آرتروز در زنان بسیار بیشتر از مردان شایع است.
- چاقی و اضافه وزن:اضافه وزن فشار زیادی را بر مفصل وارد میکند. این امر باعث میشود مفصل بیشتر در معرض آسیبدیدگی و آرتروز قرار بگیرد.
- عوامل مرتبط با محیط کار:برخی از مشاغل مستلزم انجام حرکتهای تکراری یا بلند کردن اجسام سنگین میباشند. انجام حرکتهای تکراری یا بلند کردن اجسام سنگین میتواند منجر به افزایش فشار یا آسیب به مفاصل و درنتیجه بروز آرتروز شود.
- آسیب دیدن مفاصل:زمانی که مفاصل هنگام ورزش یا تصادفات آسیب بینند، خطر ابتلای مفصل آسیبدیده به آرتروز افزایش مییابد.
- وراثت:افرادی که در خانواده خود فردی مبتلا به آرتروز دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار میگیرند.
- عفونت:بسیاری از عوامل میکروبی مانند باکتریها و ویروسها ممکن است باعث عفونت در مفاصل و ایجاد انواع آرتروز شوند.
- مصرف دخانیات:سیگار کشیدن و استفاده از سایر مواد مخدر خطر ابتلا به آرتروز را افزایش میدهند.
- سطح فعالیت:اگر بهطور منظم فعالیت بدنی نداشته باشید، بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز قرار میگیرید.
برخی افراد این بیماری را با پوکی استخوان اشتباه میگیرند که کاملاً اشتباه است!
این بیماری را نباید با پوکی استخوان اشتباه گرفت؛ زیرا در بیماری پوکی استخوان، غضروفها کاملاً سالم هستند و تنها خود استخوانها ضعیف میشوند. اما در بیماری آرتروز، خصوصاً در موارد حاد، علاوه بر اینکه غضروفها تحت تأثیر قرار میگیرند، استخوانها و مفاصل نیز دچار ضعف و آسیبدیدگی میشوند و همین مسئله احتمال شکنندگی استخوان را تا چندین برابر افزایش میدهد.
بیماریهایی که دارای علائمی مشابه با آرتروز هستند
برخی از بیماریها باعث درد و تورم در مفاصل و اطراف آن میشوند. این بیماریهای عبارتاند از:
لوپوس
بیماری لوپوس نوعی اختلال خودایمنی است. در این بیماری، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافتهای سالم حمله میکند. لوپوس بر قلب، ریهها و سایر اندامهای بدن تأثیر میگذارد. یکی از علائم شایع لوپوس، درد و تورم مفاصل بهویژه در مفاصل کوچک دست و پا است. درد مفاصل در لوپوس میتواند از یک مفصل به مفصل دیگر منتقل شود. تشخیص این بیماری دشوار است؛ زیرا میتواند علائم مختلفی ایجاد کند که اغلب مانند سایر بیماریها ظاهر میشوند.
فیبرومیالژیا
فیبرومیالژیا، بیماریای طولانیمدت است که میتواند باعث درد و حساسیت در سراسر بدن شود. علائم این بیماری مشابه آرتروز هستند. البته در این بیماری علائم بهجای مفاصل عمدتاً در عضلات دیده میشوند.
شایعترین علائم فیبرومیالژیا شامل موارد زیر میباشند:
- درد پراکنده
- مشکل خواب
- خستگی
- سردرد
- مشکل در تمرکز
- حافظه ضعیف
پلی میالژیا روماتیکا (PMR)
این بیماری نوعی التهاب نادر است که بیشتر در افراد بالای 70 سال مشاهده شده و باعث درد و سفتی عضلات در باسن، شانهها و رانها میشود. بلند کردن هر دو دست بالای سر میتواند دردناک و دشوار باشد. درد و سفتی اغلب صبح ها بدتر میشود. علائم دیگر این بیماری شامل احساس عمومی ناخوشی و خستگی میباشند.
کمردرد
کمردرد مشکلی رایج است که بسیاری از ما را تحت تأثیر قرار میدهد. این بیماری معمولاً ناشی از کشیدگی ساده ماهیچه یا رباط است و معمولاً مشکلی جدی نیست. حتی ممکن است دلیل خاصی نیز نداشته باشد. کمردرد معمولاً ظرف چند هفته و با کمک مسکن از بین میرود.
تاندونوپاتی
تاندونوپاتی بیماریای است که باعث درد تاندونها و طنابهای قویای که ماهیچهها را به استخوانها متصل میکنند، میشود. در این بیماری، قسمت آسیبدیده بدن داغ، متورم و قرمز شده و باعث دشواری حرکت آن قسمت از بدن میشود. اولین قدم برای بهبود این بیماری توقف فعالیتهایی است که موجب ایجاد درد میشوند. فعال ماندن، مصرف داروهای مسکن و استفاده از کمپرس یخ نیز به تسکین درد و کاهش تورم کمک میکنند.
عوارض آرتروز
عدم درمان آرتروز میتواند منجر به انواع عوارض جسمی، ذهنی و عاطفی شود. یک عارضه شایع آرتروز، افزایش خشکی در مفاصل شماست که میتواند منجر به اختلال در تعادل و تحرک شود. طبق گفته بنیاد آرتروز، این امر ممکن است خطر زمین خوردن شما را به میزان قابل توجهی افزایش دهد که میتواند منجر به جراحات جزئی یا شدید شود. سایر عوارض احتمالی آرتروز شامل موارد زیر هستند:
- خواب ضعیف
- افزایش وزن در نتیجه درد یا محدودیت تحرک
- اضطراب
- افسردگی
- استئونکروز یا مرگ استخوان
- فرسایش رباطها و تاندونها
- شکستگیهای مویی (استرس)
- همارتروز یا خونریزی در نزدیکی مفاصل
تأثیر آب و هوا بر آرتروز
برخی از افراد معتقدند آرتروز در برخی از شرایط آب و هوایی بدتر میشود. رطوبت و سرما دو عامل شایع درد مفاصل هستند.
دلایل مختلفی برای بروز این اتفاق وجود دارند. معمولاً سطح فعالیت در فصول بارانی و زمستان کمتر میشود. سرما و رطوبت مفاصل را سفت کرده و آرتروز را تشدید میکنند. تئوریهای دیگر نشان میدهند فشار هوا تا حدودی بر آرتروز تأثیر میگذارد.
اگر احساس میکنید شرایط آب و هوایی یا فصول خاصی آرتروز را بدتر میکنند، با پزشک خود صحبت کنید.
آرتروز در مقابل روماتیسم مفصلی
آرتروز و روماتیسم مفصلی (RA) علائم مشابهی دارند، اما دو وضعیت متفاوت هستند.
آرتروز وضعیتی دژنراتیو (فرسایشی) است؛ به این معنی که شدت آن با گذشت زمان افزایش مییابد.
روماتیسم مفصلی نیز درصورت عدم درمان، ممکن است باعث آسیب تدریجی مفصل شود. بااینحال، روماتیسم مفصلی اختلالی خودایمنی است. این بدان معناست که سیستم ایمنی به اشتباه به پوشش نرم و سالم (سینوویوم) اطراف مفاصل شما حمله میکند. با حمله سیستم ایمنی، تجمع مایع در داخل مفصل رخ میدهد. این امر باعث خشکی، درد، تورم و التهاب میشود. اگر مطمئن نیستید که به کدام شکل از آرتروز مبتلا هستید، با پزشک صحبت کنید. آنها میتوانند تشخیص درستی ارائه دهند و برنامه درمانی مناسب برای وضعیت شما تدوین کنند.
تشخیص استئوآرتریت
تشخیص درست و دقیق بیماری استئوآرتریت اولین گام برای درمان موفقیتآمیز است. زمانی که برای تشخیص این بیماری به پزشک مراجعه میکنید، او ابتدا علائم شما را در نظر میگیرد و سپس معاینهای فیزیکی برای بررسی مفاصل متورم یا از دست دادن حرکت انجام میدهد. درنهایت برای تأیید تشخیص از آزمایشات خون و اشعه ایکس استفاده میکند.
آسیب دیدن غضروف در تصاویر اشعه ایکس نمایش داده نمیشود، اما به کمک این تصاویر، کم شدن فضای بین استخوانی مفصل کاملاً مشهود است.
برای تشخیص آرتریت یا دیگر اختلالات مفاصل، MRI یا تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی توصیه میشود که میتواند مفید باشد. اسکن با MRI آزمایشی است که تصاویر واضحی از بدن انسان بدون استفاده از اشعه ایکس تهیه میکند. امارآی از مگنت یا آهنربایی بزرگ، امواج رادیویی و کامپیوتر برای تولید این تصاویر استفاده میکند.
بهعلاوه پزشک از سیتی اسکن و اولتراسوند نیز برای بررسی آسیب داخل مفاصل استفاده میکند. او از آزمایش خون برای بررسی سطح اسید اوریک بهره میگیرد تا احتمال نقرس را رد کند. آزمایش خون همچنین میتواند علائم عفونت یا بیماریهای خود ایمنی را نیز نشان دهد.
روشهای درمان آرتروز
آرتروز قابل بازگشت نیست، اما درمانها میتوانند درد را کاهش دهند و به شما در حرکت بهتر کمک کنند.
داروها
داروهایی که میتوانند به تسکین علائم درد آرتروز کمک کنند عبارتاند از:
- استامینوفن: نشان داده شده است که استامینوفن (تایلنول و غیره) به برخی از افراد مبتلا به آرتروز که درد خفیف تا متوسط دارند کمک میکند. مصرف بیش از دوز توصیهشده استامینوفن میتواند باعث آسیب کبدی شود.
- داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): مسکنهای رایج مانند ایبوپروفن (ادویل، موترین IB و غیره) و ناپروکسن سدیم (الیو) که در دوزهای توصیهشده مصرف میشوند، معمولاً درد آرتروز را تسکین میدهند. داروهای ضدالتهاب قویتر با نسخه در دسترس هستند. این داروها میتوانند باعث ناراحتی معده، مشکلات قلبی-عروقی، مشکلات خونریزی و آسیب کبد و کلیه شوند. این داروها بهصورت ژل که روی پوست روی مفصل آسیبدیده مالیده میشوند، عوارض جانبی کمتری دارند و ممکن است درد را به همان خوبی تسکین دهند.
- دولوکستین (سیمبالتا): اگرچه معمولاً بهعنوان دارویی ضدافسردگی استفاده میشود، برای درمان دردهای مزمن، ازجمله درد آرتروز نیز تأیید شده است.
درمان (تراپی)
- فیزیوتراپی: فیزیوتراپ میتواند تمریناتی را برای تقویت عضلات اطراف مفصل، افزایش انعطافپذیری و کاهش درد به شما نشان دهد. ورزشهای ملایم منظمی که خودتان انجام میدهید، مانند شنا یا پیادهروی، میتوانند به همان اندازه مؤثر باشند.
- کاردرمانی: کاردرمانگر میتواند به شما کمک کند تا راههایی برای انجام کارهای روزمره بدون وارد کردن فشار اضافی به مفصل دردناک پیدا کنید. بهعنوان مثال، اگر در دستهای خود آرتروز دارید، مسواکی با دسته بزرگ میتواند مسواک زدن را آسانتر کند. اگر آرتروز زانو دارید، استفاده از صندلی در حمام میتواند به تسکین درد ناشی از ایستادن کمک کند.
- تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS): این روش از جریان الکتریکی با ولتاژ پایین برای تسکین درد استفاده میکند. این کار برای برخی افراد مبتلا به آرتروز زانو و لگن تسکین کوتاهمدت فراهم میکند.
جراحی و سایر اقدامات
اگر درمانهای محافظهکارانه کمکی نکردند، ممکن است بخواهید اقداماتی از این دست را در نظر بگیرید:
- تزریق کورتیزون: تزریق کورتیکواستروئید به داخل مفصل ممکن است درد را برای چند هفته تسکین دهد. تعداد دفعات تزریق کورتیزون که میتوانید در هر سال دریافت کنید معمولاً به سه یا چهار بار محدود میشود؛ زیرا این دارو میتواند بهمرور زمان آسیب مفصلی را بدتر کند.
- تزریق روانکننده: تزریق اسید هیالورونیک ممکن است با ایجاد حالت ضربهگیر در زانو، درد را تسکین دهد، اگرچه برخی تحقیقات نشان میدهند که این تزریقها تسکینی بیشتر از یک دارونما ارائه نمیدهند. اسید هیالورونیک مشابه ترکیبی است که بهطور معمول در مایع مفصلی یافت میشود.
- تراز کردن استخوانها (استئوتومی): اگر آرتروز به یک سمت زانوی شما بیشتر از سمت دیگر آسیب رسانده باشد، استئوتومی ممکن است مفید باشد. در استئوتومی زانو، جراح استخوان را در بالا یا پایین زانو برش میدهد و یک گوه استخوانی را حذف یا اضافه میکند. این کار وزن بدن شما را از بخش فرسوده زانو دور میکند.
- تعویض مفصل: در جراحی تعویض مفصل، جراح سطوح آسیبدیده مفصل را برمیدارد و آنها را با قطعات پلاستیکی و فلزی جایگزین میکند. خطرات جراحی شامل عفونت و لخته شدن خون هستند. مفاصل مصنوعی میتوانند فرسوده شده یا شل شوند و ممکن است نیاز به تعویض مجدد داشته باشند.
درمان مکمل
درمانهای مکمل و جایگزین که برای آرتروز امیدوارکننده بودهاند عبارتاند از:
- طب سوزنی: برخی مطالعات نشان میدهند که طب سوزنی میتواند درد را تسکین دهد و عملکرد را در افراد مبتلا به آرتروز زانو بهبود بخشد. در طول طب سوزنی، سوزنهای بسیار نازکی در نقاط دقیق بدن در پوست شما وارد میشوند.
- گلوکزامین و کندرویتین: مطالعات درباره این مکملهای غذایی نتایج متناقضی داشتهاند. تعداد کمی از آنها فوایدی را برای افراد مبتلا به آرتروز یافتهاند، در حالی که اکثر آنها نشان میدهند که این مکملها بهتر از یک دارونما عمل نمیکنند.
- اسیدهای چرب امگا 3: امگا 3 که در ماهیهای چرب و مکملهای روغن ماهی یافت میشود، ممکن است به تسکین درد و بهبود عملکرد کمک کند. درباره مکملهایی که در نظر دارید با تیم درمانی خود صحبت کنید.
درمان خانگی آرتروز
تغییر در سبک زندگی و استفاده از برخی راهنماییها میتوانند در بهبود زندگی با آرتروز بسیار کمککننده باشند. شما میتوانید از راهنماییهای ذیل برای درمان خانگی آرتروز استفاده کنید:
- استراحت: در صورتی که در مفاصل خود احساس درد یا التهاب دارید، سعی کنید بین 12 تا 24 ساعت به مفصل مربوطه استراحت دهید و فشار زیاد و مکرری به آن وارد نکنید.
- فعالیت بدنی: ورزش میتواند تحمل شما را افزایش دهد، با تقویت ماهیچههای دور مفاصل، مفاصل را پایدارتر کند و باعث کاهش درد آرتروز شود. ورزشهای نرم ازجمله پیادهروی، دوچرخهسواری و شنا میتوانند به شما کمک کنند. اگر موقع ورزش احساس درد جدیدی در سایر مفاصل کردید، بدانید که ورزش برای درمان آرتروز شما مناسب نیست یا بیشازحد به خود فشار آوردهاید.
- کاهش وزن: چاقی، فشار روی مفاصل شما، به خصوص مفاصل زانو و لگن را افزایش میدهد. با کاهش وزن میتوان فشار روی مفاصل و درنتیجه درد را کاهش داد.
- کمپرس سرد و گرم: استفاده از کمپرسهای سرد باعث کاهش درد و گرفتگی عضلات میشود. همچنین استفاده از کمپرسهای گرم در درمان خشکی مفصل و آرتروز مؤثر است. هر دو کمپرسها در درمان درد مفید هستند.
- کرم موضعی: استفاده از کرمها یا ژلهای کاهشدهنده درد میتواند در کاهش درد شما بسیار مؤثر باشد.
- وسایل کمکی: اگر به هنگام راه رفتن دردی را احساس میکنید، از وسایل کمکی نظیر عصا یا واکر برای کاهش درد مفصل خود استفاده نمایید؛ زیرا این وسایل فشار را بر مفاصل کاهش داده و از این طریق درد را کاهش میدهند.
راه های پیشگیری از آرتروز
همانطور که گفتیم بیماری آرتروز ازجمله اختلالاتی است که بسیار شایع است. احتمال اینکه شما و یکی از بستگانتان به آن مبتلا شوید، بسیار بالاست، بنابراین باید به دنبال راههایی برای پیشگیری از آن باشیم.
تغییر سبک زندگی یکی از مهمترین کارها برای پیشگیری و حتی درمان آرتروز است. راههای پیشگیری از آرتروز عبارتاند از:
کم کردن وزن بدن
برخی گمان میکنند افزایش وزن فقط فشار اضافی بر مفصل وارد میکند. اما فشارها و استرسهای مکانیکی تنها مشکل نیستند، بلکه بافتهای چربی، پروتئینهایی به نام سیتوکین تولید میکنند که باعث افزایش التهاب در بدن میشوند.
سیتوکینها با تغییر عملکرد سلولهای غضروفی باعث تخریب بافتها میشوند. زمانی که شما اضافه وزن دارید، بدن شما مقدار بیشتری از این پروتئینهای مخرب را تولید میکند. کاهش چند کیلو وزن باعث کاهش فشار و التهاب در مفاصل میشود و احتمال ابتلا به آرتروز را کاهش میدهد.
ورزش کردن و تقویت عضلات
اگر عضلات ضعیفی داشته باشید، بیشتر در خطر ابتلا به آرتروز قرار دارید. تمرینات ورزشی در آب از بهترین گزینهها برای بیماران مبتلا به آرتروز و انواع دیگر آرتریت محسوب میشوند.
پیشگیری از آسیبدیدگی
آسیبدیدگی مفصل در بزرگسالی فشار بیشتری بر مفاصل شما وارد میکند. اگر در دوران جوانی دچار آسیبدیدگی مفصلی شوید، همان مفصل در دوران پیری به آرتروز مبتلا خواهد شد.
داشتن رژیم غذایی مناسب
مصرف برخی غذاها ازجمله امگا 3 و ویتامین دی، در کاهش ابتلا به این بیماری مؤثر است. اسید چرب امگا 3 موجب کاهش التهاب مفصل میشود و همین امر احتمال ابتلا به آرتروز را تا چندین برابر کاهش میدهد.
مواد غذاییای که باعث سلامت مفاصل و کاهش التهاب میشوند، عبارتاند از:
- ماهیها
- آجیل و دانهها
- میوه و سبزیجات
- لوبیا
- روغن زیتون
- غلات کامل
همچنین پیشنهاد میشود در کنار مصرف چنین موادی از مصرف مواد غذایی بسیار شیرین و پرچرب نیز خودداری کنید؛ زیرا بالا بودن سطح قند خون باعث افزایش سرعت شکلگیری مولکولهایی میشود که باعث سختتر شدن و حساستر شدن غضروف نسبت به فشارهای مکانیکی میشوند. دیابت همچنین باعث تحریک التهاب سیستماتیک در بدن و درنتیجه تحلیل غضروفها میشود.
چگونه با آرتروز کنار بیاییم؟ 5 توصیه کاربردی به افراد مبتلا به این بیماری
درباره پیشگیری و درمان آرتروز صحبت کردیم، اما کسانی که به این بیماری دچار شدهاند، باید چه کار کنند؟ چگونه میتوان با وجود آرتروز، زندگی سالم و فعالی داشت؟ در ادامه، پنج توصیه کاربردی را مطرح میکنیم تا با آرتروز خود، به بهترین شکل ممکن کنار بیایید:
1. سالم زندگی کنید.
تغییر سبک زندگی برای مدیریت آرتروز بسیار مهم است. رژیم غذایی خوب و ورزش منظم، به قوی نگه داشتن ماهیچهها و کنترل وزن کمک زیادی میکنند. وزن مناسب و عضلات قوی برای آرتروز مفید هستند و صد البته که فواید بیشمار دیگری هم برای سلامتی دارند.
2. داروهایتان را مصرف کنید.
یکی از مهمترین توصیهها به افراد مبتلا به آرتروز این است که داروی تجویزی پزشک متخصص را طبق دستور مصرف کنند. حتی اگر احساس کردید بهتر شدهاید، بدون مشورت پزشک، دارو را قطع نکنید!
شاید نگرانی یا سؤالی درباره دارویی خاص یا عوارض جانبی آن داشته باشید. در چنین شرایطی، مصرف دارو را خودسرانه قطع نکنید و حتماً با پزشک مشورت کنید.
اگر درد دارید و میخواهید از داروهای بدون نیاز به نسخه، مانند مسکنها یا مکملهای غذایی استفاده کنید، باز هم با پزشک صحبت کنید؛ زیرا شاید داروی مدنظرتان با دارویی که مصرف میکنید، تداخل داشته باشد.
3. سر وقت به پزشک مراجعه کنید.
آرتروز بیماری طولانیمدتی است. پس برای کنترل آن، باید بهطور منظم و طبق وقتهای تعیینشده، به پزشک مراجعه کنید. مسلماً این مراجعه منظم، نگرانیهای ذهنیتان را نیز کاهش خواهد داد.
4. واکسیناسیون را جدی بگیرید.
افراد مبتلا به بیماریهای طولانیمدتی مانند آرتروز، بهتر است برای محافظت در برابر آنفولانزا، پاییز هر سال واکسن این بیماری را دریافت کنند.
با پزشک مشورت کنید. شاید واکسن نومنیا (Pneumonia) یا همان سینهپهلو را هم توصیه کند. این تزریقی یکباره است که از عفونت بسیار جدی قفسه سینه جلوگیری میکند.
5. با اطرافیان صحبت کنید.
برای بسیاری از ما، صحبت با کسانی که در موقعیتی مشابه هستند، خیلی مفید و آرامبخش است. میتوانید با گروههای حمایتی آرتروز بهصورت حضوری یا آنلاین را هم صحبت کنید.
بعضی گروههای حمایتی برای بیماریهای مختلف تشکیل شدهاند که در آنها مبتلایان به آن بیماریها و متخصصان آن حوزه دورهم جمع میشوند و درباره نگرانیها و مسائل مربوط به بیماریشان گفتوگو میکنند.
کلام آخر
آرتروز یکی از بیماریهای شایع است که باعث از بین رفتن غضروف مفصلی میشود. این بیماری غضروف مفصلی را بهمرور زمان دچار تخریب میکند. درنتیجه راه رفتن بیمار با مشکل مواجه میشود. با آسیب غضروف، استخوانها بهطور مستقیم با هم تماس پیدا میکنند که به ایجاد درد شدید در بیمار منجر میشود. بنابراین توجه به مدیریت علائم این بیماری از اهمیت زیادی برخوردار است. دکتر جواهری جراح ارتوپد و فوق تخصص زانو و لگن است که به بیماران مبتلا به آرتروز کمک میکند. بنابراین اگر خودتان یا یکی از عزیزانتان مبتلا به آرتروز هستید، می توانید از خدمات فوق تخصصی ایشان بهرهمند شوید.
منبع
سوالات متداول
آرتروز معمولاً افراد بالای ۵۵ سال را تحت تأثیر قرار میدهد. بااینحال، هیچ جدول زمانی ثابت یا محدودیت سنیای برای تجربه آن وجود ندارد. همچنین این بیماری مانند برخی وضعیتهای سلامتی دیگر شروع نمیشود؛ معمولاً نقطه شروع دقیقی وجود ندارد که پزشک بتواند آن را بهطور دقیق شناسایی کند. ممکن است زمان زیادی طول بکشد تا غضروف در مفاصل آسیبدیده شما به اندازهای فرسوده شود که باعث درد و خشکی شود. بنابراین، حتی اگر برای اولین بار علائم را در حدود سن ۵۵سالگی متوجه شوید، به این معنا نیست که آرتروز دقیقاً در همان زمان شروع شده است.
مطالب مشابه
هموفیلی میتواند باعث اختلالی مفصلی به نام آرتروپاتی هموفیلیک شود. این بیماری درنتیجه خونریزی مکرر به داخل مفاصل ایجاد میشود که ممکن است پس از آسیب یا بهصورت خود به خودی رخ دهد.
ورزش در آب باعث میشود دامنه فعالیتهای بدنیای که بر مفاصل فشاری وارد نمیکنند، افزایش یابد. شما نهتنها میتوانید با درد کمتری در آب حرکت کنید، بلکه میتوانید تناسب اندام، تعادل، انعطافپذیری و سلامت کلی خود را بهبود بخشید.
عمل کوردکامپرشن لگن، عملی جراحی است که برای درمان استئونکروز مفصل ران استفاده میشود. این روش شامل ایجاد سوراخی بزرگ، یا چندین سوراخ کوچک در استخوان مرده سر استخوان ران به منظور کاهش فشار در استخوان است. این کار امکان افزایش جریان خون را فراهم کرده و کانالهایی برای رگهای خونی جدید ایجاد میکند تا مناطق آسیبدیده مفصل ران را تغذیه کنند. این روش میتواند تخریب استخوان و مفصل ران را کُند یا متوقف کند.
پس از جراحی رباط صلیبی، تجربه مقداری درد طبیعی است. سطوح درد میتوانند بر اساس شرایط فردی متفاوت باشند، اما بهطور کلی، درد خفیف تا متوسط نشان میدهد که بدن در حال بهبودی است. اما درد شدید ، تیز یا دردی که بهجای بهبودی، بدتر شود نگرانکننده است و گاها نشانه عفونت، لختهی خون یا بهبود نامناسب است.
عفونت مفصل لگن وضعیتی جدی است که زمانی رخ میدهد که میکروارگانیسمهای مضر مانند باکتریها، ویروسها یا قارچها به لگن یا بافت استخوانی اطراف آن حمله کنند. این عفونتها میتوانند باعث درد شدید، تورم و سفتی قابل توجهی شوند و حرکت یا استفاده عادی از مفصل لگن را دشوار سازند.
عفونت زانو وضعیت پزشکی جدیای است که اغلب به درمان فوری و تهاجمی نیاز دارد. هنگامی که باکتریها باعث آلوده شدن مایع مفصلی (مایعی که مفصل زانو را روان میکند) میشوند، عفونتی به نام عفونت مفصلی اتفاق میفتد.
آرتریت زانو به التهاب و تخریب غضروف مفصل زانو اشاره دارد؛ غضروفی که وظیفه دارد بهعنوان ضربهگیر استخوانها عمل کند و خم و راست شدن نرم و روان زانو را امکانپذیر سازد.
تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) برای لگن، گزینه درمانی ترمیمی است که برای رفع درد و التهاب ناشی از بیماریهایی مانند آرتروز، پارگیهای لابروم، یا سایر آسیبهای بافت نرم طراحی شده است.
تاندونیت لگن، عارضهای التهابی است که تاندونهای اطراف مفصل لگن را درگیر میکند. میتواند منجر به درد، تورم و محدودیت حرکت شود و معمولاً در ورزشکاران و افرادی که حرکات تکراری ران انجام میدهند، مشاهده میشود.
آسیبهای وارده به زانوها میتوانند در اثر رگ به رگ شدن یا پارگی رباطها یا استفاده از بیشازحد از زانو اتفاق بیفتند. زانو بزرگترین مفصل در بدن انسان است. این مفصل، ساق پا را به ران متصل میکند و به شما اجازه میدهد راه بروید، بدوید، بپرید، برقصید و در سایر فعالیتهای روزانه شرکت کنید.