کارشناسان تخمین می زنند که خطر ابتلا به آرتروز مفصل ران در طول زندگی افراد 25٪ می باشد. بیشتر افرادی که به آرتروز مفصل ران مبتلا می شوند حداقل یکی از عوامل خطر ذکر شده در زیر را دارند.
آسیب دیدن غضروف مفصل ران
بعد از افزایش سن، آسیب دیدن غضروف و مفصل ران، به دلیل وارد شدن ضربات شدید به مفصل ران مهم ترین عامل بروز علائم آتروز لگن و ران است. وارد شدن ضربه شدید به مفصل ها موجب شکستگی استخوان ها و آسیب دیدن غضروف ها می شود؛ این آسیب ها غضروف بین دو استخوان را از بین می برد و در بلند مدت باعث ساییدگی و آتروز لگن می شود.
سیاه شدن استخوان ران
سیاه شدن استخوان ران یا لگن که به نکروز معروف است؛ به دلیل تغییر در عملکرد عروق که خون را به سر استخوان ران می رساند دچار اشکالاتی می شود و خون به اندازه کافی به سر استخوان ران نمی رسد. با قطع شدن خونرسانی به سر استخوان ران، سلول های آن ناحیه می میرند و بعد از مدتی سفتی و قوام خود را از دست می دهند؛ این نرم شدن استخوان ها به تدریج سبب تغییر شکل پیدا کردن مفصل ران و ساییدگی آن می شود.
شکستگی استخوان ران
شکستگی استخوان ران در صورتی که به موقع درمان شود مشکلی را برای بیمار ایجاد نمی کند؛ اما این شکستگی ها زمانی سبب بروز آتروز و فرسودگی مفصل لگن و ران می شود که سر استخوان ران به درستی جوش نخورد و همین عامل موجب تغییر شکل و ناهماهنگی و یکنواختی بین سر استخوان ران و لگن و ساییدگی این دو استخوان بروی هم می شود.
در رفتگی مادرزادی لگن
در رفتگی مفصل ران که به دیسپلازی ران یا دیسپلازی لگن معروف است به دنبال اختلال در رشد و تکامل نیافتن مفصل ران ایجاد می شود. این بیماری به مرور زمان سبب تغییر شکل پیدا کردن استخوان مفصل ران می شود. کودک مبتلا به این عارضه در هنگام رسیدن به سن بلوغ به علائم آتروز لگن و ران دچار می شود.
عفونت مفصل ران
بروز عفونت در مفصل ران می تواند سبب از بین رفتن غضروف استخوان ران شود و همان طور که می دانید از بین رفتن غضروف ها مساوی است با ساییدگی مفصل ران و در نهایت بروز آرتروز لگن است.
سابقه فعالیت بدنی شدید
به طور کلی ، فعال ماندن یکی از بهترین راه های جلوگیری از هر نوع آرتروز ، از جمله آرتروز مفصل ران است. با این حال ، برخی شواهد نشان می دهند که ورزشکاران حرفه ای که سالها ورزشهایی را انجام می دهند که تاثیر مستقیم بر روی مفاصل دارند مانند هاکی و فوتبال ، ممکن است بیشتر در معرض خطر آرتروز مفصل ران قرار بگیرند. همچنین به نظر می رسد افرادی که سابقه کار یدی دارند ، مانند کشاورزان نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
حتما مطالعه کنید : جراحی آرتروز مفصل ران
سن بالا
در طول زندگی ، لگن دچار فرسودگی می شود و غضروف نازک شده و انعطاف پذیری آن کمتر می شود. بیشتر افرادی که آرتروز مفصل ران آنها در عکسبرداری با اشعه ایکس دیده می شود ، بالای 60 سال سن دارند.
ژنتیک
کارشناسان تخمین می زنند 60٪ موارد آرتروز مفصل ران تحت تأثیر ژنتیک است. این رقم به این معنی نیست که 60٪ موارد آرتروز مفصل ران کاملاً ارثی هستند. بلکه به این معنی است که ژنتیک - همراه با سایر عوامل خطر - ممکن است نقشی در این بیماری داشته باشد. شواهد نشان می دهند که وقتی صحبت از آرتروز مفصل ران است ، ژن های مادری تأثیر بیشتری نسبت به ژن های پدری دارند.
جنسیت
تصور می شود که خطر ابتلا به آرتروز مفصل ران در زنان حدود 10٪ بیشتر از مردان است.
چاقی
محققان می گویند که افزایش 5 نمره ای BMI (حدود 11 تا 13 گیلوگرم برای اکثر افراد) با 11٪ افزایش احتمال آرتروز مفصل ران همراه است.
برخلاف آرتروز زانو ، رابطه بین چاقی و آرتروز مفصل ران مشخص نیست. برخی متخصصان معتقدند که اضافه وزن ممکن است از ریسک فاکتورهای ابتلا به آرتروز مفصل ران نباشد اما قطعا سرعت آن را تسریع می کند.
وزن کم هنگام تولد
تحقیقات نشان می دهند که وزن کم در هنگام تولد و یا توللد زودرس ممکن است خطر ابتلا به آرتروز مفصل ران را افزایش دهند. وزن کم و تولد زودرس می تواند با ناهنجاری های جزئی مفصل ران همراه باشد که منجر به بیش از حد فشار و ساییدگی مفصل و در نهایت ایجاد آرتروز شود.
عوامل خطر بالا احتمال ابتلا به آرتروز مفصل ران را افزایش می دهند اما تضمین کننده آن نیست. برعکس ، کسانی که هیچ یک از عوامل خطر بالا را ندارند باز هم می توانند دچار آرتروز مفصل ران شوند.
مطالب مشابه
پارگی رباط داخلی زانو به آسیب دیدن رباط اصلی در بخش داخلی زانو اشاره دارد. این آسیب میتواند جزئی (پارگی برخی از فیبرهای رباط) یا کامل (رباط به دو بخش مجزا پاره میشود) باشد.یکی از آسیبهای شایع زانو است که اغلب در ورزشکاران رشتههایی مانند فوتبال، بسکتبال و اسکی اتفاق میفتد.
هموفیلی میتواند باعث اختلالی مفصلی به نام آرتروپاتی هموفیلیک شود. این بیماری درنتیجه خونریزی مکرر به داخل مفاصل ایجاد میشود که ممکن است پس از آسیب یا بهصورت خود به خودی رخ دهد.
ورزش در آب باعث میشود دامنه فعالیتهای بدنیای که بر مفاصل فشاری وارد نمیکنند، افزایش یابد. شما نهتنها میتوانید با درد کمتری در آب حرکت کنید، بلکه میتوانید تناسب اندام، تعادل، انعطافپذیری و سلامت کلی خود را بهبود بخشید.
عمل کوردکامپرشن لگن، عملی جراحی است که برای درمان استئونکروز مفصل ران استفاده میشود. این روش شامل ایجاد سوراخی بزرگ، یا چندین سوراخ کوچک در استخوان مرده سر استخوان ران به منظور کاهش فشار در استخوان است. این کار امکان افزایش جریان خون را فراهم کرده و کانالهایی برای رگهای خونی جدید ایجاد میکند تا مناطق آسیبدیده مفصل ران را تغذیه کنند. این روش میتواند تخریب استخوان و مفصل ران را کُند یا متوقف کند.
پس از جراحی رباط صلیبی، تجربه مقداری درد طبیعی است. سطوح درد میتوانند بر اساس شرایط فردی متفاوت باشند، اما بهطور کلی، درد خفیف تا متوسط نشان میدهد که بدن در حال بهبودی است. اما درد شدید ، تیز یا دردی که بهجای بهبودی، بدتر شود نگرانکننده است و گاها نشانه عفونت، لختهی خون یا بهبود نامناسب است.
عفونت مفصل لگن وضعیتی جدی است که زمانی رخ میدهد که میکروارگانیسمهای مضر مانند باکتریها، ویروسها یا قارچها به لگن یا بافت استخوانی اطراف آن حمله کنند. این عفونتها میتوانند باعث درد شدید، تورم و سفتی قابل توجهی شوند و حرکت یا استفاده عادی از مفصل لگن را دشوار سازند.
عفونت زانو وضعیت پزشکی جدیای است که اغلب به درمان فوری و تهاجمی نیاز دارد. هنگامی که باکتریها باعث آلوده شدن مایع مفصلی (مایعی که مفصل زانو را روان میکند) میشوند، عفونتی به نام عفونت مفصلی اتفاق میفتد.
آرتریت زانو به التهاب و تخریب غضروف مفصل زانو اشاره دارد؛ غضروفی که وظیفه دارد بهعنوان ضربهگیر استخوانها عمل کند و خم و راست شدن نرم و روان زانو را امکانپذیر سازد.
تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) برای لگن، گزینه درمانی ترمیمی است که برای رفع درد و التهاب ناشی از بیماریهایی مانند آرتروز، پارگیهای لابروم، یا سایر آسیبهای بافت نرم طراحی شده است.
تاندونیت لگن، عارضهای التهابی است که تاندونهای اطراف مفصل لگن را درگیر میکند. میتواند منجر به درد، تورم و محدودیت حرکت شود و معمولاً در ورزشکاران و افرادی که حرکات تکراری ران انجام میدهند، مشاهده میشود.