عفونت مفصل مصنوعی لگن
آیا می دانید عفونت مفصل مصنوعی لگن یکی از عوامل مهم در تعویض مجدد مفصل لگن می باشد؟
عفونت مفصل مصنوعی لگن يكی از علل اصلي موربيديتی و مورتاليتی می باشد.
به منظور كاهش ريسك عفونت مفصل مصنوعی ، پروتكل های مختلفی برای درمان بيماران درنظر گرفته می شود .
دكتر سيد عليرضا امين جواهري ، جراح و متخصص ارتوپد و فوق تخصص جراحي زانو و لگن از سوئیس هستند . شما عزیزان می توانید ، براي كسب اطلاعات بيشتر و معاينه حضوري ، از راه های زیر با دکتر جواهری ارتباط برقرار کنید:
شماره تماس: 71062400 / 09334131004 و کانال اینستاگرام
همچنین فاکتورهایی مانند:
چاقی
دیابت
سندروم متابولیک
سیگار
کلونیزاسیون استاف اورئوس
سوء تغذیه
که بیماران را در معرض عفونت مفصل مصنوعی قرار می دهد، باید تعدیل گردند.
احتمال عفونت در تعویض مفصل لگن حدود 3/0 تا 3/1 درصد و احتمال عفونت مفصل مصنوعی در جراحی تعویض مجدد مفصل لگن تا 3 درصد می باشد.
همچنین احتمال عفونت مفصل مصنوعی در، جراحی تعویض مفصل زانو (1 الی 2 درصد و تعویض مجدد مفصل زانو تا 6 درصد) برآورد شده است. از این آمار بدست آمده می توان نتیجه گرفت که احتمال عفونت مفصل مصنوعی در تعویض مفصل زانو به نسبت تعویض مفصل لگن مقدار کمی می باشد.
لازم است عفونت مفصل مصنوعی لگن، در کنار تشخیص های افتراقی بعد از جراحی تعویض مفصل اعم از؛ شل شدن یا لق شدن مفصل مصنوعی، شکستگی های پیرامونی پروتز و... در نظر گرفته شود.
عفونت مفصل مصنوعی لگن
عفونت مفصل مصنوعی لگن چیست؟
در این حالت مفصل مصنوعی جایگذاری شده توسط یک میکروارگانیسم عفونت پیدا می کند. نحوه ی تشخیص و تایید عفونت پروتز تعبیه شده، هنوز قطعی نیست و نیاز به مطالعات بیشتر دارد. زیرا بهره گرفتن از تکنیک کشت به منظور تشخیص عفونت تنها در 60 درصد موارد حساسیت دارد.
-
عفونت زودرس مفصل مصنوعی
معمولا عفونت زودرس مفصل مصنوعی، زودتر از گذشت چهار هفته بعد از جراحی تعویض مفصل لگن اتفاق می افتد.
زمانی که بیمار بنا به دلایلی مانند: درد ، تورم و التهاب، اریتم و ترشح ؛ مشکوک به عفونت مفصل مصنوعی می شود، باید به متخصص ارتوپد مراجعه نماید.
قدم اول در بررسی این وضعیت؛ مارکرهای التهابی شامل ESR و CRPمی باشد. اگر مارکرهای التهابی بالا بود، اسپيراسيون برای بیمار انجام می گردد.
در مراحل ابتدایی شروع عفونت های حاد باکتری، کشت از مایع مفصلی انجام می شود اما در مواردی که عفونت مزمن مفصل مصنوعی را درگیر کرده باشد، کاشت از طریق بیوفیلم از روی پروتز و یا در محل بین استخوان و پروتز صورت می گیرد.
-
عفونت دیررس مفصل مصنوعی
این نوع عفونت مفصل مصنوعی لگن، به مدت بالای چهار هفته بعد از جراحی تعویض مفصل اتفاق می افتد. معمولا طبق آمار تهیه شده این عفونت سال ها بعد از تعویض مفصل به همراه آرتریت التهابی، صورت می گیرد.
هدف درمانی در این وضعیت؛ برطرف شدن عفونت می باشد. انتخاب تکنیک درمانی به زمان بروز علائم ، نوع عفونت و نوع باکتری مسبب عفونت مفصل مصنوعی وابسته می باشد.
عفونت مفصل مصنوعی لگن
درمان عفونت مفصل مصنوعی
در عفونت زودرس؛ از آنتی بیوتیک وریدی به مدت شش هفته، استفاده می شود. طبق تحقیقات به عمل آمده درصد موفقیت این راهکار درمانی بیشتر از 50 درصد می باشد. اما احتمال شکست در درمان استاف اورئوس مقاوم به متی سیلین نیز وجود دارد و این احتمال حدود 85 درصد برآورد شده است.
اگر عفونت مزمن اتفاق افتاده باشد، درمان از طریق دبریدمان بافت عفونت و خارج کردن پروتز عفونت کرده و باز کردن کانال فمورال و تیبیال و جایگذاری اسپیسر حاوی آنتی بیوتیک انجام می شود.
در مراحل بعدی درمان؛ اسپیسر جایگذاری شده برداشته می شود و طبق تشخیص و تجویز جراح ارتوپد، جراحی ریویژن صورت می گیرد. احتمال موفقیت این تکنیک درمانی وابسته به نوع میکروارگانیسم عفونت زا، حدود 85 تا 90 درصد گزارش شده است.
مطالب مشابه
هموفیلی میتواند باعث اختلالی مفصلی به نام آرتروپاتی هموفیلیک شود. این بیماری درنتیجه خونریزی مکرر به داخل مفاصل ایجاد میشود که ممکن است پس از آسیب یا بهصورت خود به خودی رخ دهد.
ورزش در آب باعث میشود دامنه فعالیتهای بدنیای که بر مفاصل فشاری وارد نمیکنند، افزایش یابد. شما نهتنها میتوانید با درد کمتری در آب حرکت کنید، بلکه میتوانید تناسب اندام، تعادل، انعطافپذیری و سلامت کلی خود را بهبود بخشید.
عمل کوردکامپرشن لگن، عملی جراحی است که برای درمان استئونکروز مفصل ران استفاده میشود. این روش شامل ایجاد سوراخی بزرگ، یا چندین سوراخ کوچک در استخوان مرده سر استخوان ران به منظور کاهش فشار در استخوان است. این کار امکان افزایش جریان خون را فراهم کرده و کانالهایی برای رگهای خونی جدید ایجاد میکند تا مناطق آسیبدیده مفصل ران را تغذیه کنند. این روش میتواند تخریب استخوان و مفصل ران را کُند یا متوقف کند.
پس از جراحی رباط صلیبی، تجربه مقداری درد طبیعی است. سطوح درد میتوانند بر اساس شرایط فردی متفاوت باشند، اما بهطور کلی، درد خفیف تا متوسط نشان میدهد که بدن در حال بهبودی است. اما درد شدید ، تیز یا دردی که بهجای بهبودی، بدتر شود نگرانکننده است و گاها نشانه عفونت، لختهی خون یا بهبود نامناسب است.
عفونت مفصل لگن وضعیتی جدی است که زمانی رخ میدهد که میکروارگانیسمهای مضر مانند باکتریها، ویروسها یا قارچها به لگن یا بافت استخوانی اطراف آن حمله کنند. این عفونتها میتوانند باعث درد شدید، تورم و سفتی قابل توجهی شوند و حرکت یا استفاده عادی از مفصل لگن را دشوار سازند.
عفونت زانو وضعیت پزشکی جدیای است که اغلب به درمان فوری و تهاجمی نیاز دارد. هنگامی که باکتریها باعث آلوده شدن مایع مفصلی (مایعی که مفصل زانو را روان میکند) میشوند، عفونتی به نام عفونت مفصلی اتفاق میفتد.
آرتریت زانو به التهاب و تخریب غضروف مفصل زانو اشاره دارد؛ غضروفی که وظیفه دارد بهعنوان ضربهگیر استخوانها عمل کند و خم و راست شدن نرم و روان زانو را امکانپذیر سازد.
تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) برای لگن، گزینه درمانی ترمیمی است که برای رفع درد و التهاب ناشی از بیماریهایی مانند آرتروز، پارگیهای لابروم، یا سایر آسیبهای بافت نرم طراحی شده است.
تاندونیت لگن، عارضهای التهابی است که تاندونهای اطراف مفصل لگن را درگیر میکند. میتواند منجر به درد، تورم و محدودیت حرکت شود و معمولاً در ورزشکاران و افرادی که حرکات تکراری ران انجام میدهند، مشاهده میشود.
آسیبهای وارده به زانوها میتوانند در اثر رگ به رگ شدن یا پارگی رباطها یا استفاده از بیشازحد از زانو اتفاق بیفتند. زانو بزرگترین مفصل در بدن انسان است. این مفصل، ساق پا را به ران متصل میکند و به شما اجازه میدهد راه بروید، بدوید، بپرید، برقصید و در سایر فعالیتهای روزانه شرکت کنید.