استئوآرتریت چیست؟
استئوآرتریت یا آرتروز شایع ترین نوع بیماری آرتریت مفصلی است که می تواند دست، زانو و لگن را درگیر کند. آرتریت زانو بر عملکرد مفصل تأثیر می گذارد و باعث درد زانو می شود و حتی پیشرفت آن منجر به ناتوانی فرد می شود. مراحل مختلفی از استئوآرتریت زانو (OA) وجود دارد که با اعداد از 0 تا 4 نشان داده می شود که صفر به زانوی سالم و عدد 4 به مرحله پیشرفته OA ، و آرتروز شدید اختصاص داده می شود.
CDC، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها دریافته است که تعداد افرادی که از اختلال درد زانو رنج می برند به تدریج در حال افزایش است، به طوری که تقریباً از هر 2 نفر 1 نفر در طول زندگی خود احتمالاً به استئوآرتریت علامت دار زانو مبتلا می شود که تأثیر قابل توجهی بر سلامت، بهره وری در محل کار و هزینه های اقتصادی او دارد.
درد استئوآرتریت از طریق تست های تشخیصی و علائم رایج به راحتی قابل شناسایی است. برخی از افرادی که از درد شدید زانو ناشی از آرتروز رنج می برند ممکن است فقط تغییرات خیلی کمی در تصویر اشعه ایکس آنها مشخص باشد، بنابراین بسیار مهم است که به جای تصویربرداری با اشعه ایکس، روی علائم تمرکز کنید. در اینجا نگاهی به مراحل آرتروز زانو از مراحل طبیعی، جزئی، خفیف، متوسط و شدید با برنامه های درمانی مناسب می اندازیم.
مرحله 0 - عادی
هنگامی که زانو هیچ نشانه ای از آرتروز را نشان نمی دهد، به عنوان مرحله 0 طبقه بندی می شود که سلامت زانو طبیعی است، بدون وجود هیچگونه آسیب شناخته شده یا علائمی از آسیب مفصل.
درمان ها
برای مرحله صفر OA نیازی به درمان نیست.
مرحله 1 - جزئی
بیماران مرحله 1 آرتروز زانو دچار ساییدگی و پارگی بسیار جزئی و رشد خار استخوان در انتهای مفاصل زانو خواهند شد. با این حال، در این مرحله بعید است که احساس درد یا ناراحتی کنید.
درمان ها
اگر بیمار مستعد ابتلا به آرتروز زانو نباشد، پزشک ارتوپد ممکن است درمان خاصی را برای مرحله 1 توصیه نکند. با این حال، مکمل هایی مانند گلوکزامین و کندرویتین ممکن است به شما توصیه شود. ملاحظات سبک زندگی مانند ورزش منظم نیز می تواند مفید باشد.
مرحله 2 - خفیف
در مرحله 2، تصاویر تشخیصی یا اشعه ایکس از مفاصل زانو، رشد خار استخوانی بیشتری را نشان میدهد و اگرچه فضای بین استخوانها طبیعی به نظر میرسد، افراد علائم درد مفاصل را تجربه میکنند. به طور معمول، ناحیه اطراف مفاصل زانو سفت و ناراحت کننده خواهد بود، به خصوص در هنگام نشستن برای مدت طولانی، پس از بیدار شدن در صبح یا بعد از تمرین. اگرچه غضروف و بافت های نرم در اندازه سالم باقی می مانند، اما تجزیه پروتئولیتیک ماتریس غضروفی از افزایش تولید آنزیم هایی مانند متالوپروتئینازها وجود دارد.
درمان ها
هنگامی که پزشک شما OA را در این مرحله اولیه شناسایی کرده و تشخیص دهد، پیروی از برنامه ای برای جلوگیری از پیشرفت این بیماری مفصلی آسان تر است. درمانهای غیردارویی مختلفی برای کمک به تسکین درد و ناراحتی ناشی از این مرحله خفیف وجود دارد. به بسیاری از بیماران برای افزایش ثبات مفاصل، رژیم سخت تمرینی و تمرینات قدرتی توصیه می شود. علاوه بر این برای محافظت از زانو در برابر فشار ممکن است از بریس ها، ساپورت های زانو یا کفی کفش استفاده کنید.
مرحله 3 - متوسط
مرحله 3 به عنوان مرحله "متوسط" بیماری شناخته می شود، جایی که فرسایش آشکاری در سطح غضروف بین استخوان ها وجود دارد و فیبریلاسیون شکاف بین استخوان ها را کم می کند. با پیشرفت بیماری، قطعات پروتئوگلیکان و کلاژن در مایع سینوویال آزاد میشوند که با سخت تر شدن، در آن استخوانها ایجاد خار مفصل میکنند.
با پیشرفت آرتروز زانو، التهاب مفصلی آشکار می شود که باعث درد مکرر هنگام راه رفتن، دویدن، چمباتمه زدن، باز کردن زانو یا زانو زدن می شود. همراه با سفتی مفاصل پس از نشستن طولانی مدت یا هنگام بیدار شدن در صبح، ممکن است هنگام راه رفتن نیز صداهایی در زانو وجود داشته باشد.
درمان ها
ممکن است داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بدون نسخه (NSAID) یا درمان های تسکین درد تجویز شود. اگر این روش ها موثر نباشند، پزشک ارتوپد ممکن است داروهای مسکن قوی تری مانند کدئین و اکسی کدون برایتان تجویز کند.
بیمارانی که به فیزیوتراپی، برنامه کاهش وزن , استفاده از NSAID ها پاسخ مثبت نداده اند ممکن است نیاز به ویسکوساپلیمنت داشته باشند که تزریق داخل مفصلی اسید هیالورونیک به مفصل زانو است. آرتریت متوسط زانو را می توان با سه تا پنج تزریق اسید هیالورونیک طی 3 تا 5 هفته به شدت درمان کرد، که ممکن است چندین هفته طول بکشد تا درمان شروع به نشان دادن نتایج مثبت کند، اما تسکین درد معمولاً شش ماه طول می کشد.
مرحله 4 - شدید
مرحله 4 تحت عنوان مرحله شدید در نظر گرفته می شود. در مرحله 4 فضای مفصل بین استخوان ها به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و باعث ساییدگی غضروف و سفت شدن مفصل می شود. تجزیه غضروف منجر به یک پاسخ التهابی مزمن، با کاهش مایع سینوویال می شود که باعث اصطکاک، درد و ناراحتی بیشتر در هنگام راه رفتن یا حرکت مفصل می شود.
افزایش تولید متالوپروتئینازهای سینوویال، سیتوکین ها و TNF وجود دارد که این مواد می توانند به غضروف بازگردند و بافت نرم اطراف زانو را از بین ببرند. در مرحله پیشرفته بیماری شاهد ایجاد خارهای بیشتری هستیم که باعث درد طاقت فرسا می شود، دردی که حتی کارهای روزمره از جمله راه رفتن و پایین آمدن از پله ها را به چالش می کشد.
درمان ها
در استئوآرتریت شدید زانو، یک گزینه، انجام استئوتومی یا جراحی ترمیم استخوان است که در آن جراح ارتوپد استخوان بالا یا زیر زانو را برش میدهد تا طول آن را کوتاه کند و به تراز مجدد آن کمک کند تا فشار کمتری روی مفصل زانو وارد شود. این جراحی با برداشتن وزن بدن از محل رشد خار استخوانی و استخوان آسیب دیده به محافظت از زانو کمک می کند.
یکی دیگر از گزینه های جراحی، تعویض کامل مفصل زانو یا آرتروپلاستی است. در طی این روش جراحی، مفصل آسیب دیده برداشته شده و با یک پروتز پلاستیکی یا فلزی جایگزین می شود. بهبودی پس از جراحی ممکن است چند هفته طول بکشد و به صبر، مراقبت و دقت و همچنین فیزیوتراپی مداوم و کاردرمانی برای بازیابی تحرک کامل نیاز دارد.
اگر از درد زانو رنج می برید، برای تشخیص و دریافت برنامه درمانی مناسب با مطب دکتر علیرض امین جواهری تماس بگیرید.
منبع محتوا : ibji
مطالب مشابه
پارگی رباط داخلی زانو به آسیب دیدن رباط اصلی در بخش داخلی زانو اشاره دارد. این آسیب میتواند جزئی (پارگی برخی از فیبرهای رباط) یا کامل (رباط به دو بخش مجزا پاره میشود) باشد.یکی از آسیبهای شایع زانو است که اغلب در ورزشکاران رشتههایی مانند فوتبال، بسکتبال و اسکی اتفاق میفتد.
هموفیلی میتواند باعث اختلالی مفصلی به نام آرتروپاتی هموفیلیک شود. این بیماری درنتیجه خونریزی مکرر به داخل مفاصل ایجاد میشود که ممکن است پس از آسیب یا بهصورت خود به خودی رخ دهد.
ورزش در آب باعث میشود دامنه فعالیتهای بدنیای که بر مفاصل فشاری وارد نمیکنند، افزایش یابد. شما نهتنها میتوانید با درد کمتری در آب حرکت کنید، بلکه میتوانید تناسب اندام، تعادل، انعطافپذیری و سلامت کلی خود را بهبود بخشید.
عمل کوردکامپرشن لگن، عملی جراحی است که برای درمان استئونکروز مفصل ران استفاده میشود. این روش شامل ایجاد سوراخی بزرگ، یا چندین سوراخ کوچک در استخوان مرده سر استخوان ران به منظور کاهش فشار در استخوان است. این کار امکان افزایش جریان خون را فراهم کرده و کانالهایی برای رگهای خونی جدید ایجاد میکند تا مناطق آسیبدیده مفصل ران را تغذیه کنند. این روش میتواند تخریب استخوان و مفصل ران را کُند یا متوقف کند.
پس از جراحی رباط صلیبی، تجربه مقداری درد طبیعی است. سطوح درد میتوانند بر اساس شرایط فردی متفاوت باشند، اما بهطور کلی، درد خفیف تا متوسط نشان میدهد که بدن در حال بهبودی است. اما درد شدید ، تیز یا دردی که بهجای بهبودی، بدتر شود نگرانکننده است و گاها نشانه عفونت، لختهی خون یا بهبود نامناسب است.
عفونت مفصل لگن وضعیتی جدی است که زمانی رخ میدهد که میکروارگانیسمهای مضر مانند باکتریها، ویروسها یا قارچها به لگن یا بافت استخوانی اطراف آن حمله کنند. این عفونتها میتوانند باعث درد شدید، تورم و سفتی قابل توجهی شوند و حرکت یا استفاده عادی از مفصل لگن را دشوار سازند.
عفونت زانو وضعیت پزشکی جدیای است که اغلب به درمان فوری و تهاجمی نیاز دارد. هنگامی که باکتریها باعث آلوده شدن مایع مفصلی (مایعی که مفصل زانو را روان میکند) میشوند، عفونتی به نام عفونت مفصلی اتفاق میفتد.
آرتریت زانو به التهاب و تخریب غضروف مفصل زانو اشاره دارد؛ غضروفی که وظیفه دارد بهعنوان ضربهگیر استخوانها عمل کند و خم و راست شدن نرم و روان زانو را امکانپذیر سازد.
تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) برای لگن، گزینه درمانی ترمیمی است که برای رفع درد و التهاب ناشی از بیماریهایی مانند آرتروز، پارگیهای لابروم، یا سایر آسیبهای بافت نرم طراحی شده است.
تاندونیت لگن، عارضهای التهابی است که تاندونهای اطراف مفصل لگن را درگیر میکند. میتواند منجر به درد، تورم و محدودیت حرکت شود و معمولاً در ورزشکاران و افرادی که حرکات تکراری ران انجام میدهند، مشاهده میشود.